Interview Zorgregie volwassenen

Zorgregie volwassenen: waar contact het verschil maakt

De hulpvragen waarmee we binnen het SKT te maken krijgen, worden steeds complexer. Achter één aanmelding gaan vaak meerdere problemen schuil, die elkaar versterken en soms al langere tijd spelen. Danielle Boers (adviseur volwassenen) en Mandy van der Zanden (zorgregisseur volwassenen) staan midden in deze dynamiek. In hun werk draait het om contact maken, vertrouwen opbouwen en samen met inwoners zoeken naar wat nodig is. Ook als die hulpvraag nog niet scherp is.

“Onze rol begint eigenlijk altijd bij het aansluiten,” vertelt Danielle. “Met inwoners die hulp vragen brengen we samen in kaart wat speelt op verschillende leefgebieden. Dat helpt helder te krijgen wat iemand nodig heeft en welke doelen daarbij passen.” Die eerste fase is bepalend voor het vervolg. Soms blijft het bij advies of kortdurende ondersteuning, soms groeit de rol uit tot regievoerder in een samenspel van betrokken instanties. Mandy vult aan: “Onze rol verschilt echt per situatie. We ondersteunen bijvoorbeeld bij vragen rondom inkomen en schulden of contact met de gemeente, maar kunnen ook een brug slaan als de samenwerking met hulpverlening vastloopt of toeleiden naar passende hulpverlening, zoals begeleiding vanuit de WMO, GGZ of Vitis Welzijn."

Zorgen als vertrekpunt
Naast de gewone aanmeldingen worden steeds vaker zorgen gemeld. Dit zijn signalen van bijvoorbeeld politie, woningbouwverenigingen, familieleden of buurtbewoners. “Zorgmeldingen gaan vaak over veiligheid,” legt Mandy uit. “Verward gedrag, vervuiling van een woning, overlast of overmatig middelengebruik. Het is aan ons om te onderzoeken wat speelt, of en hoe we in contact kunnen komen.” Juist dat eerste contact is vaak de grootste uitdaging. Danielle: “Het gebeurt regelmatig dat we meerdere keren moeten aanbellen voordat iemand de deur opendoet. Je zoekt naar een ingang, een manier om echt in gesprek te komen.”

Balanceren tussen ruimte en verantwoordelijkheid
In het contact met inwoners is het belangrijk aan te sluiten bij waar iemand staat. Niet iedereen is klaar of in staat om hulp te accepteren of problemen te erkennen. “Het is verleidelijk om oplossingen aan te dragen en in te vullen voor een ander,” zegt Mandy, “maar de kunst is juist om dat niet te doen."

Door te luisteren, terug te geven en ruimte te laten, help je iemand om zelf tot een hulpvraag te komen waar hij of zij achterstaat. Wanneer de veiligheid van een persoon of de omgeving in het geding komt, zijn er grenzen aan die ruimte. Danielle: “Als er grote zorgen zijn over het psychisch welzijn en het niet lukt om iemand te verleiden tot het accepteren van een behandeling, starten we het onderzoek Wet verplichte GGZ. Dat doen we heel zorgvuldig, want de impact is groot. Maar soms is het noodzakelijk.”

Vertrouwen als sleutel tot verandering
Veel inwoners die Danielle en Mandy ontmoeten, hebben al een lange geschiedenis met hulpverlening. En dat is niet altijd positief. “Het vertrouwen is vaak beschadigd,” vertelt Danielle. “Juist dan is het belangrijk dat mensen voelen dat we er echt voor ze zijn. Dat we niet meteen afhaken als iemand ons wegstuurt, maar terugkomen en blijven proberen.” Mandy herkent dat: “Op het moment dat iemand zich gezien voelt, ontstaat ruimte. Vanuit daar kun je samen stappen zetten. Dat kan iets praktisch zijn, zoals het opruimen van een woning, maar ook het toeleiden naar passende hulp, zoals verslavingszorg of psychiatrie.”

Samenwerken is essentieel
De aard van de problematiek verandert, zien Danielle en Mandy. “We zien vaak situaties waarin meerdere problemen tegelijk spelen,” zegt Danielle. “Denk aan schulden, dreigende huisuitzetting en zorgen over kinderen. Of aan psychiatrische problematiek in combinatie met verslaving.” Ook spelen er regelmatig huisvestingsproblemen. Mandy: “Mensen trekken soms pas laat - of helemaal niet - aan de bel, als de situatie al escaleert.” Daarnaast zien ze dat mensen met een psychiatrische achtergrond of verslavingsproblematiek vaker buiten beeld raken van de reguliere hulpverlening en juist door zorgmeldingen bij het SKT terechtkomen. “Dat zorgt soms voor uitdagingen. We zoeken dan de samenwerking op met andere partijen en bepalen wat onze rol kan zijn,” aldus Mandy. “We stemmen af met bijvoorbeeld de huisarts, de GGZ of de gemeente om te kijken wie wat kan betekenen.” Die samenwerking is essentieel, zeker wanneer problemen zich op meerdere leefgebieden afspelen.